صبح که میام سر کار احساس میکنم باید با حال بپر بپر و با آواز "پرش پرجهش دورخیز شگفت‌انگیز" بیام داخل شرکت. یعنی این میتونه عوارض شبی 500 بار دیدن ماجرای تیگر باشه. هربار هم کلی غصه میخورم که نمیشد این تیگر بدبخت خونواده‌اش رو پیدا کنه و اینهمه غصه نخوره؟متفکر یادم باشه امروز دوباره بخرمش که اقلا فقط هی سی دی 1 رو نگاه نکنیم.نیشخند

 

این هم عکس محمدعلی و بردیا

این عکس گذاشتن تو وبلاگ هم عجب دردسری داره. با هر آدرسی که آپلود میکنی هر روز یکیشون باز نمیشه.کلافهعصبانی