توی این جامعه مردسالار اینقدر بدست آوردن شغل مناسب و ارتقا شغلی باتوجه به تواناییهای خانمها کم یا بعارت بهتر نایابه که حرف زدن هم از مرخصی زایمان طولانی بخاطر ترس از دست دادن چیزهایی که با هزار جنگ و به اثبات رسوندن لیاقتها بدست اومده گناه محسوب میشه.

دروغ چرا اگه خود من این ترس رو نداشتم شاید استعفا میدادم، ولی الآن جایی ایستادم که برای بدست آوردنش خیلی تلاش کردم، در حالیکه آقایونی با مهارتها و مدرک پایینتر از من خیلی راحت پستهای بالاتری دارند. یک خانم تو محیط کار خیلی باید تلاش کنه تا شاید با یک احتمال کمی اگه خیلی خوش شانس باشه بتونه تو جایگاهی که لیاقتش رو داره قرار بگیره، بعد تازه اونوقت اتفاقی که میفته اینه که همه (اول شوهر، بعد خانواده‌ها) یادشون میفته که وقت بچه‌دار شدنه. به دلیل اینکه هیچ قانون حمایتی وجود نداره تمام هزینه‌های بچه‌دار شدن از جمله از دست دادن شغل بعهده مادره. مادری که حتی اسم خانوادگیش توی شناسنامه بچش نیست و حق حضانت بچش رو نداره.

کشوری که سرمایه‌های خدادادی مثل نفت و گاز داره و تا خرخره ادعای احترام به خانواده و ... داره یک قانون نداره که مادر بتونه مرخصی طولانی با حفظ شغل و بیمه (سالهای مرخصی براش بیمه رد بشه) داشته باشه به هزینه دولت و برکت ذخایر خدادادی. اگه دولت عرضه داشت هزینه‌های عمرانی و ... رو از مالیات و همون محلهایی که بقیه کشورهایی که نفت ندارن تامین کنه، اونوقت با درآمد نفت میتونست برای افراد مملکت رفاه ایجاد کنه از جمله حقوق و مزایای مادران در مرخصی. البته الآن هم اگر این همه کمک به غزه و آفریقا و آمریکای لاتین و ... از جیب ملت نمیشد شاید وضع کمی بهتر میشد. کمکهایی که اگه خود کمکش یک قرون باشه بریز و بپاش اطرافش صد تومنه.

خلاصه که قانون مد نظر بنده این بوده: مرخصی طولانی تا 7 سال با حفظ شغل و سمت و بیمه و حقوق و مزایا. اگر هم کسی نخواست استفاده کنه خب نکنه به جهنم.

اگر کسی اطلاعات دقیقی راجع به قوانین کشورهای پیشرفته در مورد این مساله داره خیلی خوشحال میشم که بدونم. بالاخره اونجا امتحان و اجرا شده. قانون بالا فقط با عقل من چک شده.

شمیم عزیز شرمنده، قبل از اجازه از شما به اندازه کافی در کارم پیشرفت کرده‌ام. امیدوارم شما هم پیشرفت خوبی داشته باشید.