وقتی یادداشتهای یاسمن عزیز رو میخونم دلم میخواد نزدیکم بود و میتونستم ببوسمش و بغلش کنم. واقعن وجود همچین انسانهایی آدم رو آروم میکنه و به زندگی امیدوار. یکجوری نشونه وجود خدا هستند با مهربونیهای بدون چشمداشتشون. یاسمن جان امیدوارم که همیشه سلامت باشی و علاوه بر خانواده ۴ نفریتون آدمهای زیادی از گرمای وجود با محبتت بهره‌مند باشند.{#emotions_dlg.e11}   وجود این آدمها من رو که همیشه پشت سپر "بیشتر از رسیدگی به زندگی خودم کاری ازم برنمیاد" قایم میشم رو بدجوری خلع سلاح میکنه.

دیشب بهش میگم محدعلی یادته این ماشینهای فرمول یکت رو خاله فریما برات خریده؟ هیچی دیگه چشمتون روز بد نبینه تا یک ساعت داشتم یکی یکی از اسباب بازیها تا وسایل خونه رو توضیح میدادم که خاله فریما نخریده مثلن مامانی خریده. نه آخه خاله فریما در خونه ما رو هم شما خریدی؟ خدا شانس بده والله.{#emotions_dlg.e19}