اولین دوره "چگونه باشیم" با تدریس نغمه سیاح منش تو خونه ما برگزار شد. این دوره ویژگی خاصی داشت و اون هم امکان حضور بچه ها بود. کار راحتی نبود. وسطهای درس مرتب باید یا دعواهاشون رو مدیریت میکردیم، یا اینکه تشنگی و گرسنگیشون رو برطف میکردیم و یا اینکه از رو سر و کولمون میآوردیمشون پایین. از مشکلات دیگرش ساعتش بود که از یکطرف من باید مرخصی میگرفتم و میرفتم دنبال محمدعلی و خودم رو تا قبل از 4.5 میرسوندم خونه که دوبار با 5 دقیقه تاخیر رسیدم و دیگه هماهنگی با حمیدرضا که قبل از ساعت 7 به خونه نیاد و میدونم که خیلی اذیت شد و از این بابت ممنون همراهیش هستم. ولی مهم این بود که این دوره برگزار شد و با توجه به عکس العملی که من دیروز از دوستان بسیار عزیزم دیدم نمره قبولی رو گرفت هرچند شاید نه خیلی خوب. خوشحالم که ما همگی با کمک هم تونستیم اولین دوره ای برای مادران برگزار کنیم که بچه هاشون محدودیتی برای حضورشون نباشند. و همچنین ساعتش جوری باشه که مادران شاغل هم بتونن شرکت کنند. خود من هیچکدام از دوره هایی که مادران امروز برگزار کرده رو بدلیل دو محدودیت بالا باوجود علاقه خیلی زیاد نتونستم شرکت کنم. امیدوارم روزی برسد که با امکاناتی بیشتر و مکانی بهتر که یک اتاق بازی جدا برای بچه ها داشته باشه دوره های بعدی را برگزار کنیم.

این روزها همش این جمله تو گوشم میپیچه که "بجای لعنت به تاریکی شمعی روشن کن"

برای اطلاع از دوره های بعدی میتونین به اینجا مراجعه کنید.

 

*: از حمید مصدق