امروز صبح که وارد شرکت شدیم دم در یکنفر بهمون تبریک گفت و نیم‌سکه همراه با یک قرآن کوچک تزیین شده بهمون دادند. روی میزمون هم یک گلدان استوانه با یک شاخه ارکیده داخلش و یک کارت تبریک بود. ساعت ١٠ صبح هم شیرینی دادند و ظهر هم ناهار مهمون شرکت بودیم. موقع ناهار هم برامون رقص نور و سی‌دی کنسرت گروه رستاک گذاشتند. نتیجه همه اینها یعنی اینکه اینجا خیلی به خانمها اهمیت میدهند. ولی موقع ترفیع دادن‌ها و افزایش حقوقها و تقسیم پستهای سازمانی کلا یادشون میره. این رو اضافه کنید به اینکه تمام تلاش ما برای اینکه شرکت با یک مهدکودک قرارداد ببنده و یا حداقل مبلغی رو بعنوان کمک هزینه مهد بپردازه به جایی نرسید.

خدایا ناشکری نمیکنم. ممنونم ازت بابت امکانات کاری که دارم که میدونم تو شرایط فعلی ایران جزء جاهای بالای متوسط هست ولی اگر حق انتخاب میدادند بین توصیفات بالا و ٣ روز مرخصی برای موندن کنار بچه، من دومی رو انتخاب میکردم.

 

نمیدونم چرا امروز رو دنده غرزدن و بیحوصلگی افتادم.ناراحت