دارم پوست میندازم. دارم پیله ام رو میشکافم که بیرون بیام. کار راحتی نیست. کم هم درد داره. اما پر انرژی و امیدوارانه است. دیگه مطمئنم که دارم از مپنا خداحافظی میکنم. میام بیرون و به کار و زندگی خودم میرسم. کار کودک و کار برای کودکان. موجودات نازنینی که عاشقشون هستم. خرداد ماه برنامه های جدیمون شروع میشه. برنامه اش رو تو سایت میزارم حتما. کلاسهای خیلی خوبی برای مادرها خواهیم داشت و برنامه های بازی برای بچه ها. احساس میکنم این مدت زیادی مردونه زندگی کردم. میدونی مردونه زندگی کردن خوبه ولی برای مردها. مردونه زندگی کردن باعث میشه که خیلی چیزها رو از دست بدی و خیلی لذتها رو نچشی. استقلال داشتن و از نظر مالی وابسته نبودن فرق داره با مردونه زندگی کردن. اینکه از صبح زود تا حداقل 5 و 6 بعد از ظهر بیرون خونه باشی و هر روز و هر روز این تکرار بشه. هر چقدر هم مردونه زندگی کنی بازهم زن خونه ای و مادر با تمام مسئولیتهاش. هرچند که نتونی همه اش رو به خوبی انجام بدی ولی عذاب وجدانش هیچوقت رهات نمیکنه. هرچقدر هم تو کار مردونه ات موفق باشی بازهم تو هستی که باید به امورات بچه رسیدگی کنی. چرا؟ چون قانون طبیعته. هیچ مردی باردار نمیشه و بچه بدنیا نمیاره. هم پسر و هم دختر از وجود تو شکل میگیرن پس مسئولیت سنگینی داری. نخواه که با قوانین طبیعت بجنگی چون که در آخر حتما بازنده ای. قوانین را بپذیر و لذت ببر. موفق بودن با خوشبخت بودن فرق داره. میشه هر دوش را داشت ولی همیشه موفقیت، خوشبختی نمیاره. خوشبختی یعنی اینکه شب که میخواهی بخوابی بتونی با لبخند از روز گذشته یاد کنی و به خواب بری و صبح که بیدار میشی با لبخند به روز تازه سلام کنی. این چیزیه که دنبال میکنم. شاید هم اون اونقدر من رو دنبال کرد که گرفتم. این روزها خوشحالم و امیدوار

اینها چیزهایی هست که من بهش رسیده ام. اصلا قانون صادر نمیکنم و به همه زنها بسطش نمیدم. من نظریه پرداز امور زنان نیستم ولی برای زندگی خودم نظریه دارم. و ممنونم از تمام مشاوران و اساتیدی که کمکم کردند برای رسیدن به این نقطه.

راجع به سوالاتی هم که دوستان عزیز پرسیده بودند معذرت میخوام که پاسخ دادن اینقدر طول کشید ولی من حتما باید جوابها رو با مشاور چک میکردم و به خودم اجازه نمیدم بدون تایید اونها جواب بدم.

  • نیکو عزیزم راجع به اینکه بچه رو برای پیش دبستانی، مهد بگذارید یا دبستان. بهتر اینه که بچه ها رو دیرتر وارد محیطهای خشک و با نظم و مقررات بالا بکنیم. البته اگر بچه ای خودش این علاقه  و آمادگی پذیرش رو داره و محیط اون مدرسه هم خیلی خشک نیست میشه این کار رو کرد. در مورد مهدهایی مثل آوند و بادبادک که خیلی بچه ها آزاد هستند بهتره که یکهو بچه وارد کلاس اول نشه. یعنی از این محیطها وارد پیش دبستانی (جای دیگه) بشه و بعد وارد کلاس اول. البته مدرسه هایی مثل تکریم (دخترانه) و مفید (پسرانه) کاملا بازی محور هستند.
  • دوست نازنینی که راجع به مدرسه های منطقه 1 پرسیده بودید متاسفانه من اطلاعاتی راجع به منطقه 1 ندارم. من فقط مفید منطقه 3 رو میشناسم (مراجعه کردم) که خیلی بچه ها آزادند و اصلا شکل کلاس و مدرسه نیست. فقط یک توصیه دارم و اون هم اینه که قبل از شروع مدرسه حتما حتما حتما به جلسات بازی درمانی ببریدش. خیلی از مشکلات براحتی بدون تجویز دارو رفع خواهد شد.
  • اگر کسی تمایل داره که سی دی های استاد محمود سلطانی رو تهیه کنه با شماره 09199035206 تماس بگیره و سفارش بده. سری کودک متعادل برای همه بچه ها مفیده و مطمئنا مادرهای بچه های بیش فعال میتونن خیلی ازش استفاده کنند.
  • اگر تمایل داشتید با خانم نغمه سیاح منش مشاوره و یا جلسه بازی درمانی داشته باشید با شماره 09199035206 برای تعیین وقت تماس بگیرید.

از تمام دوستانی که این مدت با کامنتها و تماسهای محبت آمیزشان من رو امیدوار کردند بسیار سپاسگزارم.

* مدرسه عشق

در مجالی که برایم باقیست
باز همراه شما مدرسه ای می سازیم
که در آن همواره اول صبح
به زبانی ساده
مهر تدریس کنند
و بگویند خدا
خالق زیبایی
و سراینده ی عشق
آفریننده ماست
مهربانیست که ما را به نکویی
دانایی
زیبایی
و به خود می خواند
جنتی دارد نزدیک ، زیبا و بزرگ
دوزخی دارد – به گمانم -
کوچک و بعید
در پی سودایی ست
که ببخشد ما را
و بفهماندمان
ترس ما بیرون از دایره رحمت اوست
در مجالی که برایم باقیست
باز همراه شما مدرسه ای می سازیم
که خرد را با عشق
علم را با احساس
و ریاضی را با شعر
دین را با عرفان
همه را با تشویق تدریس کنند
لای انگشت کسی
قلمی نگذارند
و نخوانند کسی را حیوان
و نگویند کسی را کودن
و معلم هر روز
روح را حاضر و غایب بکند
و به جز از ایمانش
هیچ کس چیزی را حفظ نباید بکند
مغز ها پر نشود چون انبار
قلب خالی نشود از احساس
درس هایی بدهند
که به جای مغز ، دل ها را تسخیر کند
از کتاب تاریخ
جنگ را بردارند
در کلاس انشا
هر کسی حرف دلش را بزند
غیر ممکن را از خاطره ها محو کنند
تا ، کسی بعد از این
باز همواره نگوید:"هرگز"
و به آسانی هم رنگ جماعت نشود
زنگ نقاشی تکرار شود
رنگ را در پاییز تعلیم دهند
قطره را در باران
موج را در ساحل
زندگی را در رفتن و برگشتن از قله کوه
و عبادت را در خلقت خلق
کار را در کندو
و طبیعت را در جنگل و دشت
مشق شب این باشد
که شبی چندین بار
همه تکرار کنیم :
عدل
آزادی
قانون
شادی
امتحانی بشود
که بسنجد ما را
تا بفهمند چقدر
عاشق و آگه و آدم شده ایم
در مجالی که برایم باقیست
باز همراه شما مدرسه ای می سازیم
که در آن آخر وقت
به زبانی ساده
شعر تدریس کنند
و بگویند که تا فردا صبح
خالق عشق نگهدار شما

شادروان مجتبی کاشانی

این شعر تمام حال و هوای آرزوهای من است.