سلام به همه دوستهای نازنینم. یک مطلبی بود من نوشته بودمش برای تبریک سال جدید و از این حرفها این پرشین بلاگ منتشرش نکرد که نکرد. اقلا ده بار فرستادمش ولی لج کرده بود اساسی. از حال ما هم بخواهید خوبیم. تقریبا همه کار هر روز میکنم از درس خوندن برای فوق لیسانس تا خیلی پارک بردن محمدعلی تا کلاس ورزش و زبان رفتن تا بداخلاقی های مکرر روزانه با جناب همسر (شیطون رفته تو جلدم خل شدم فکر کنم) و از مهمترینهاش اینکه گروه ب مثل بازی مکان دار شده و قراره دیگه کلاسهاش تو مکان خودش برگزار بشه. جاش کجاست؟ تو خیابون گل نبی ابتدای پاسداران. این یعنی اینکه کار دیگه خیلی جدی شده و برنامه ها عالی و کلاسها بینظیر و از این تعریفها دیگه. من قبلا چیزی راجع به نظریه هوش متعادل استاد سلطانی نگفته بودم؟ خب الآن عکسش رو میزارم یکلحظه اجازه بدید.

 

این چیزیه که ما دنبالشیم . تعادل نه نابغه پروری. کلیه برنامه ها و بازیهامون هم بر اساس پرورش و تقویت هوش متعادل تهیه شده اند. گاهی وقتها تمرکز زیاد و تقویت یکی از ابعاد هوش باعث میشه که روی بقیه اثر معکوس داشته باشه. اگر خیلی روی تقویت هوش عملیاتی (شناختی) بچه ها تمرکز کرده اید حواستان باشه. حداقل بدونید که دارید چه میکنید و هدفتان مشخص باشه. به شدت علاقمند به دیدن نظرات شما در این رابطه هستم