خدا مرحوم مرتضی پاشایی رو غرق رحمت کنه. الان چند وقتیه که وقتی محمدعلی خونه است ما بصورت دائم ترانه های ایشون رو میشنویم، اگر امکانات باشه با صدای خودشان و اگر دستگاهی برای پخش نباشه توسط محمدعلی بصورت زنده. اظهار نظر دیگران که بابا شما با این صدای زیباتون نمیخواد بخونید لطفا و اینها هم اثری در اعتماد بنفس و پشتکار ایشون نداره. حالا دیگه کار از مرحله پخش آثار رسیده به مرحله پخش همراه با نقد و بررسی آثار. امروز به پدرشان میفرمایند که من اصلا این تکه شعر که میگه دیوونه بی احساس رو دوست ندارم. یعنی چی که دیوونه بی احساس. مگه هر کی بی احساس باشه دیوونه ست؟ مثلا مگه تو دیوونه ای!!!!

قیافه پدر رو که دیگه من نباید توصیف کنم.

 

*قسمتی از ترانه یکی هست مرحوم مرتضی پاشایی